Op deze pagina's is het archief van DW B terug te vinden. Voor de actuele website ga naar: https://www.dwb.be

Men kan niet dansen op alle huwelijken

Verschenen in: Literatuurdragers

 

Inleiding

Als troubadour sloofde ik mij uit om een uitweg te vinden uit de dichotomie klassieke voordracht versus performen. Ik kan het woord ‘performance’ ondertussen niet meer uitstaan, tenzij het de oude betekenis in eer herstelt en het een onherhaalbare, niet ongevaarlijke gebeurtenis is in de geest van Artaud: ‘Alles moet / op een haar na / geregeld zijn / in een / ontplofbare / ordening’. Als stadsdichter van Antwerpen vroeg ik een Vrijbrief en noemde mezelf ‘StadsPeter’, dit om het cityconcept bij het nekvel te pakken en vorm en inhoud te verkennen, ook buiten de veilige paden. Het leverde intieme tot experimentele gedichten op over de stad (en de zee), alsook ‘gedichten van de stad’ mét inwoners uit alle windrichtingen. Ik liet de teksten soms zingen door anderen. Een van die teksten werd ‘gedragen’ in de kortfilm ‘De veer van César’ met Pjeroo Roobjee, vertolkingen van het ‘Torenlied’ kwamen terecht op een ‘docuphonische’ elpee met Wilfried Bossier (verkrijgbaar in het Letterenhuis). Er vaart in Antwerpen een Poëzieboot rond en samen met inburgerende zielen schreef ik een gedicht in de vorm van een Vertelboom, die op de buitenmuur van het Paleis op de Meir pronkt, tegenover het Rubenshuis. Sommige gedichten kwamen terecht op verplaatsbare banieren … Ik kreeg hartritmestoornissen, dacht: het is genoeg geweest, straks wordt avontuur toch weer marketing.

Als mijn impact op het veld als een voetnoot in een voetnoot wordt beschouwd, ben ik niet verbaasd: ik dans niet op alle huwelijken. Ondertussen kan ik het woord ‘engagement’ ook al niet meer horen. Zeker niet sinds ik tijdens het Passa Porta Festival buiten met een poëziebuslabo in de Brusselse regen stond terwijl binnen een incrowd zich te goed deed aan een colloquium. Maar bloed kruipt waar het niet gaan kan: onlangs schreef ik een ministadsopera voor en met de sociaal-artistieke Madam Fortuna. ‘Klank van de stad’ opende een waaier van werelden, zette zijn reis als een karavaan voort.

Intussen startte ik een nieuwe poëziereis op. Nu herdefinieer ik mezelf.


Het vervolg van deze tekst lees je in de papieren versie van DW B 2016 2.